Bijzondere fotomomenten in december

Deze maand heb ik een aantal mooie momenten beleefd kwa natuurfotografie. Omdat ik vlabij de Amsterdamse waterleidingduinen en het strand woon is er in feite altijd wel wat te fotograferen, maar soms maak je wat bijzonders mee.

Begin deze maand werd Nederland overvallen door de sneeuw, het bleek voor mij die maandag 11 december het beste om thuis te werken gezien de code rood voorspelling w.b. het weer door hevige sneeuwval. Die ochtend heb ik lekker thuis gewerkt maar in de middag kon ik toch de aandrang niet onderdrukken om de AWD in te trekken. Vol in m’n (waterdichte) winterkleding op pad, harde wind en een vrij natte sneeuw die wel bleef liggen.

Voor mij echt optimale natuurbeleving, er was helemaal niemand, alleen maar witte natuur om me heen, genieten dus! Mijn hoop was gevestigd op wat mooie foto momenten met Damherten in de sneeuw en nog mooier, met een Vos. En ik ben niet teleurgesteld!

Vos in de sneeuw

Vos in de sneeuw

Het voordeel van de waterdichte winterkleding is natuurlijk dat je gewoon direkt plat in de sneeuw kunt duiken om een laag standpunt te kiezen, wat bij de volgende foto’s gebeurde om op ooghoogte te komen met de Vos.

Vos tijdens de sneeuwbui

Vos tijdens de sneeuwbui

Oogkontakt!

Oogkontakt!

Ploeteren door de sneeuw

Ploeteren door de sneeuw

Na de mooie fotomomenten moest ik nog 4 kilometer met windkracht 6 tegen en natte sneeuwval terug naar huis, maar het was de moeite waard, wat een geweldige beleving en dat midden in de Randstad. De apparatuur verblikte of verbloosde niet onder deze koude en halfnatte omstandigheden, de spullen deden gewoon hun werk, betrouwbaar dus!

Een paar weken later na diverse waarnemingen van de Waterspreeuw ben ik op eerste kerstdag ook maar eens gaan kijken of ik de vogel kon spotten. Twee jaar terug had ik de Waterspreeuw al mooi kunnen fotograferen, maar nu zat de vogel in een ander deel van de AWD, dus eventueel weer een andere setting. Het was grijs en grauw weer met weinig licht, dus ik verwachtte er eigenlijk niet zoveel van.

Na aankomst in de AWD vond ik de Waterspreeuw binnen tien minuten maar helaas in een gebiedje wat afgezet was, dus alleen van afstand fotografeerbaar. Maar het vogeltje was beweeglijk, en weldra verplaatste hij/zij zich naar een deel waar ik veel dichterbij kon komen.

Waterspreeuw

Waterspreeuw

In het begin was de achtergrond niet mooi, de ondergrond niet mooi, of alles veel te donker, maar uiteindelijk ging het vogeltje mooi op mos zitten met een fijne groene achtergrond. Bovenstaande foto is ook gewoon liggend op de grond genomen, tussen mij en de vogel zit een kanaal waardoor de vogel zich kennelijk veilig voelde, de afstand was niet meer dan een meter of zes.
Maar het foerageer gebied van de Waterspreeuw is water, ze duiken het water in en vangen kleine kreeftjes,larven, allerlei waterinsecten.

Lekker zo'n larve!

Lekker zo’n larve!

Ik kon op de andere kant van dit kanaal liggen met de hoekzoeker en zodoende m’n Nikon D800 met de Nikon 300mm f/4 VR met TC14 gewoon vlak boven het water houden, mijn favoriete standpunt. Op diverse plekken langs dit kanaal heb ik zo foto’s kunnen maken, prachtig om te doen dit soort momenten.

Spetters!

Spetters!

Foerageren door het water

Foerageren door het water

En weer een lekker hapje

En weer een lekker hapje

En dankzij de geweldige kwaliteit van de 36 megapixel D800 fullframe camera waren de hoge ISO’s geen probleem, het beetje ruis was makkelijk te verwijderen met Topaz Denoise en de scherpte is dan nog steeds subliem. Kortom, ook deze dag vond ik bijzonder vanwege de vele verschillende momenten die ik mocht beleven met de Waterspreeuw. Ik ben benieuwd wat het volgende jaar gaat brengen! Ik wens iedereen een kreatief en fotogeniek 2018 toe, tot volgende jaar!

Damherten

De afgelopen tijd ben ik weer regelmatig in de Amsterdamse waterleidingduinen geweest, want het is weer tijd voor de bronst. Bij Damherten is dit altijd een maandje later dan bij Edelherten, daar was het eind september wel over. Ik heb van de afgelopen weken vele foto’s, en ik wil er nu een aantal laten zien onder verschillende weersomstandigheden en in verschillende settings. Twee weken terug heb ik ook nog een workshop gegeven in dit gebied en ook toen hebben de deelnemers vele herten kunnen fotograferen.

wpid1637-FGB_7633.jpg

Eerlijk gezegd vind ik bewolkt weer ideaal om de Damherten te fotograferen want dan heb je het minste last van harde schaduwen en opgebleekte witten (in hun vacht en staart). Verder probeer ik ook zoveel mogelijk het hert vrij te fotograferen, dus met een rustige achtergrond die lekker onscherp is waardoor het hert mooi los komt.

wpid1651-FGB_9148-2.jpg

Dit jaar heb ik niet veel gevechten gehoord en gezien, alleen soms wat gestoei onder de jonge bokken. Dit soort schermutselingen vinden helaas meestal onder de bomen en tussen de begroeing plaats, lastig om goed vast te leggen.

wpid1663-FGB_8358.jpg

Eigenlijk vind ik het steeds moeilijker worden om mooie originele foto’s te maken en hieronder laat ik een paar pogingen zien. Alle foto’s zijn gemaakt met de Nikon D7100 en de Nikon 300mm f/4 ED, soms met 1.4x TC. Ook zijn een groot deel vanaf statief gefotografeerd of vanaf eenbeenstatief.

wpid1641-FGB_7821.jpg

wpid1647-FGB_8112-2.jpg

wpid1659-FGB_9401.jpg

wpid1653-FGB_9234.jpg

wpid1643-FGB_7858-2.jpg

wpid1645-FGB_8077.jpg

wpid1639-FGB_7662-2.jpg

Als laatste nog een close-up van een bok die totaal niet schuw was en zo dichtbij kwam dat ik op 420mm alleen nog maar een kopportret kon maken, zelfs zonder gewei er op. De foto laat wel de kwaliteit van de Nikon 300mm + TC combi zien, je ziet zelfs het haartje voor het oog!

wpid1655-FGB_9351.jpg

Vogels in de AWD

Behalve Damherten, Vossen en Wilde Konijnen zijn er ook veel vogels in de Amsterdamse waterleiding duinen. Om ze te vinden echter moet je, zeker in deze tijd met de bomen en struiken nog vol in blad, goed je ogen en oren openhouden. Aangezien mijn ogen zonder bril niet de beste zijn maar ik niet graag met bril op fotografeer, neem ik altijd de verrekijker mee. Zowiezo omdat het een genot is door een goede kijker naar vogels te kijken en omdat op die manier in struiken en bomen de vogels makkelijker te lokalizeren zijn.

500mm, 1/400s bij f/7.1 en iso 220, +2/3 stop compensatie

500mm, 1/400s bij f/7.1 en iso 220, +2/3 stop compensatie

Zo lijkt het wel wat, maar bovenstaande Blauwborst is in werkelijkheid niet groter dan een mus, dus ik hoorde de vogel in eerste instantie roepen, en met de verrekijker kon ik hem pas goed zien. Vervolgens probeer ik dan natuurlijk met de camera steeds dichterbij te komen, al fotograferend en op het standpunt lettend.
Overigens hoeft een goede verrekijker geen duizenden euro’s te kosten (kan wel natuurlijk), ik heb nu inmiddels ruim 4 jaar een Bushnell Legend Ultra HD 8×42 (rond de vierhonder euro) en deze kijker kan zich kwa optiek meten met Zeiss, Leica en Swarowski. De mechanische afwerking is wel iets minder goed dan bij de topmerken, maar als je de kijker goed onderhoud is dat geen probleem. Wat heel fijn is bij de Bushnell is de brede kijkhoek en het ongelooflijk heldere beeld, ook in de schemering kan je nog makkelijk in struiken kijken.

Maar goed, door de verrekijker turend ontdekte ik ook nog het vrouwtje van de Blauwborst.

500mm, 1/400s bij f/7.1 en iso 360, +2/3 stop compensatie

500mm, 1/400s bij f/7.1 en iso 360, +2/3 stop compensatie

Beide foto’s zijn uit de hand geschoten, voornamelijk omdat mijn statief nogal degelijk en zwaar is en ik vaak geen puf heb om vele kilometers met dit statief rond te sjouwen….:-)
Gelukkig heeft mijn Sigma 50-500 OS beeldstabilisatie, en dat is dan wel erg prettig!
Een andere vogel die je vaak tegenkomt in de waterleidingduinen maar die niet zo populair is, is de Zwarte Kraai.

500mm, 1/320s bij f/7.1 en iso 320, +1/3 stop compensatie

500mm, 1/320s bij f/7.1 en iso 320, +1/3 stop compensatie

Met het goede licht er op vind ik het wel een mooie vogel, zeker in deze setting op de uitkijk in een dood boompje.
De waterleidingduinen zijn erg uitgestrekt, het gebied beslaat zo’n 8500 hectare en daar heb ik nog maar een klein stuk van verkend. Alles moet gelopen worden en met deze warme dagen ga ik meestal rond een uur of half zeven in de avond het gebied in en blijf daar tot zonsondergang. Het licht wordt dan steeds mooier en de temperatuur steeds aangenamer!
Een bekend vogeltje in tuinen en parken is ook veelvuldig in de AWD te vinden, de Koolmees. Hieronder een jong exemplaar, ze hebben nog een zachtgele borst en een klein oranjegeel ribbeltje aan de bek.

500mm, 1/320s bij f/8 en iso 2200, +1 stop compensatie

500mm, 1/320s bij f/8 en iso 2200, +1 stop compensatie

Bij deze foto stond mijn camera nog verkeerd ingesteld, d.w.z. de belichtingcompensatie stond nog op +1 stop, vandaar de hoge ISO. Omdat ik altijd in RAW formaat fotografeer kon dit gemakkelijk in de bewerking van de foto gecompenseerd worden, en de ruis is geen enkel probleem zoals je ziet. De pootjes zijn een beetje flets omdat er wat grashalmen voor waaiden, dat geeft het soft-focus effect.

Als laatste nog een soort die ik nognooit eerder gezien had, laat staan gefotografeerd, de Grauwe Klauwier.

500mm, 1/320s bij f/8 en iso 180

500mm, 1/320s bij f/8 en iso 180

Dit is het mannetje, je kunt goed het kleine haakje aan de snavel zien. Deze vogel eet voornamelijk insekten, maar af en toe staat er ook een muis of een jong vogeltje op het menu, en de klauwier spietst dit soort prooien dan op een scherpe tak. Ook deze vogel ontdekte ik door de verrekijker nadat ik eerst een roep hoorde die ik niet herkende. Al snel hoorde ik dat er niet één, maar twee exemplaren zaten te roepen en de ander bleek dus het vrouwtje te zijn.

500mm, 1/640s bij f/7.1 en iso 560, +2/3 stop compensatie

500mm, 1/640s bij f/7.1 en iso 560, +2/3 stop compensatie

Iets minder kleurrijk, maar toch ook een prachtige vogel en ik ben dan ook erg blij met deze opnames, nog wel redelijk ver weg maar voor web gebruik prima geschikt.
Binnenkort heb ik ook een speciaal fotografie karretje, zelfs geschikt om met een camoeflage doek te omspannen en te gaan ‘posten’ op een plek. In dat geval kan makkelijk het statief ed. mee, en dan kan ik ook eens gaan proberen de IJsvogel mooi vast te leggen, ik weet waar hij zit!

Herten in mijn nieuwe achtertuin….

Bij iedere wandeling door de AWD kom ik altijd Damherten en Wilde Konijnen tegen. Dit keer een aantal foto’s van Damherten, ik vind dit toch wel erg mooie herten en omdat je ze zo vaak tegenkomt is het ook leuk om te proberen daar bijzondere foto’s van te maken.

500mm, 1/400s bij f/7.1 en iso 200

500mm, 1/400s bij f/7.1 en iso 200

Bovenstaande foto is in ochtendlicht, mooi warm, 3 mannetjes bij elkaar met oogkontakt van een van hen. Voor hertenfoto’s vind ik het meestal het mooiste als er oogkontakt is, en gelukkig is dat niet zo moeilijk want een hert zal altijd opkijken als ze wat geluid horen. Meestal kijken ze even de kat uit de boom, en als je gewoon rustig stil blijft staan al foto’s nemend zullen ze vrij snel doorgaan met hun aktiviteit, dus vrijwel altijd doorgaan met eten….:-)

De onderstaande jonge hinde voelde zich kennelijk betrapt, en grappig genoeg lijkt het zo bijna een ezeltje!

500mm, 1/400s bij f/7.1 en iso 640

500mm, 1/400s bij f/7.1 en iso 640

Een paar dagen terug zag ik een hert iets doen wat ik nog niet eerder had gezien: zwemmen!
Het was niet echt warm of zo, het hert had kennelijk geen zin om om te lopen en stak het kanaal gewoon zwemmend over. De weg waarvandaan ik fotografeerde ligt een meter of 15 hoger, vandaar de blik op de rug, maar het was toch een bijzonder moment!

200mm, 1/500s bij f/4.5 en iso 320

200mm, 1/500s bij f/4.5 en iso 320

200mm, 1/500s bij f/4.5 en iso 500

200mm, 1/500s bij f/4.5 en iso 500

Om Damherten mooi vast te leggen heb je echt geen 500mm nodig, de 2 bovenstaande foto’s zijn geschoten met mijn Nikon AF 80-200 f/2.8 lens, een fijne lichtsterke lens die minder groot en lichter is dan mijn Sigma 50-500 OS. Aangezien er altijd gewandeld moet worden in de AWD is een lichte fotoset wel erg prettig, maar in dit geval miste ik natuurlijk wel weer het vogel tele bereik. In feite is mijn Sigma dan ook een ideale compromis lens, want daar kan ik makkelijk mee uitzoomen en kan dus makkelijk de ideale uitsnede bepalen voor de Damherten.

200mm, 1/500s bij f/4.5 en iso 200

200mm, 1/500s bij f/4.5 en iso 200

Het nadeel van de nikon 80-200 is dat deze geen beeldstabilisatie heeft, dus moet ik altijd goed op de sluitertijden letten en deze niet onder de 1/250s laten komen bij 200mm. Een andere optie is om een statief mee te nemen, maar mijn superstabiele Gitzo met schommelkop weegt 4kg en op een lange wandeling moet ik wel drie keer nadenken of ik daar zin in heb! Het voordeel van de 80-200 is dat het een oude toplens is van Nikon en natuurlijk heerlijk lichtsterk! Mijn D7100 kan bovendien in speciale 1.2x crop mode fotograferen (en dan 7 beelden per seconden!), zodat de effektieve brandpuntverlenging dan 2 keer is en mijn 200mm dus kwa beeldhoek identiek is aan 400mmm. Maar zoals gezegd is beeldstabilisatie ideaal…

340mm, 1/400s bij f/7.1 en iso 180

340mm, 1/400s bij f/7.1 en iso 180

Bovenstaande foto is weer gemaakt met de Sigma, uit de hand genomen met beeldstabilisatie. Ook hier weer oogkontakt in een mooie setting vind ik zelf. In het najaar begint weer de hertenbronst, en ik zal dan ook zeker weer een bericht schrijven over de Damherten, want dat is altijd een spektakulair gebeuren!
Ter afsluiting nog een jong mannetje in het late middag licht, door het duingebied heb je mooie hellinkjes waardoor je bijna altijd fijne voor- en achtergronden kunt uitzoeken.

240mm, 1/400s bij f/7.1 en iso 160

240mm, 1/400s bij f/7.1 en iso 160

Damherten

Een paar dagen terug heb ik voor het eerst met mijn nieuwe D7100 flink wat foto’s kunnen maken met goed weer, ditmaal van Damherten in de Amsterdamse Waterleidingduinen.

20131029-185500.jpg

500mm, 1/640s bij f/7.1 en iso 400, 1/3 stop compensatie

Ik heb vele uren rondgelopen met de D7100 + Sigma 50-500 OS, alle foto’s gewoon uit de hand geschoten, een prima draagbare flexibele combi om lang mee rond te lopen. Bovenstaande foto is genomen in de speciale 1.3x crop mode waardoor mijn 500mm effektief een 1000mm objektief wordt! Maar ook dan heb je nog een hoge resolutie en je kunt met 7 beelden per seconde fotograferen, ideaal.
Veel herten gezien die dag, maar niet echt heel veel bronst aktiviteiten, weinig geburl, eigenlijk relatief weinig bokken. Op onderstaande foto zien we een behoorlijk groot jong nog drinken bij de moeder, altijd een mooi moment.

500mm, 1/320s bij f/7.1 en iso 400, +2/3 stop compensatie

Na het drinken werd nog even omgekeken naar de fotograaf….

340mm, 1/640s, bij f/7.1 en iso 400, +2/3 stop compensatie

Het was weer erg handig om uit te kunnen zoomen, bovenstaande foto is geschoten bij 340mm. Alle foto’s zijn uit de hand genomen waarbij de beeldstabilisator wel onmisbaar is, zeker vanwege de zeer hoge resolutie, dan zie je iedere onscherpte. Het is met deze camera eigenlijk het beste om foto’s vanaf de rijstzak te schieten, dat is de meest stabiele ondergrond.

Bij de volgende foto huppelt een ‘Bambi’ door het bos en heb ik geprobeerd toch een foto te maken. De foto is geschoten met 1/100 seconde, je ziet de beweging in de pootjes, en omdat het vrij donker was onder de bomen ging de auto-iso hier omhoog naar 2000 iso! Ik moet zeggen dat ik niet ontevreden ben over de kwaliteit bij deze hoge iso, zeker als je onderwerp goed vol in beeld is.

420mm, 1/100s, bij f/7.1 en iso 2000

Als laatste weer een foto van een hinde, tussen de grassprietjes, focus mooi op het koppie en de hinde laat even weten wat ze vindt van al die aandacht!

210mm, 1/80s, bij f/7.1 en iso 400