Texel

een paar dagen terug ben ik met wat natuurfotografie vrienden weer eens naar Texel geweest. Helaas de eerste paar uur regen, maar later klaarde het op, en door de halve bewolking konden we eigenlijk de hele dag redelijk fotograferen.
Wat een grote tegenvaller was, was dat de hele Waddendijk wordt verstevigd en daardoor voor een groot deel niet toegankelijk is. Maar we konden de auto redelijk in de buurt van het Wagejot zetten en daar vervolgens heenlopen. Omdat het een feestdag was werd er niet gewerkt en hebben we met z’n drieëen enige uren als enige bij het Wagejot kunnen fotograferen, heerlijk!

FGB_9972.jpg

Opvallend was het wel dat er vrijwel geen Sterns en Visdieven waren, slechts Kokmeeuwen en Kluten. En Kluten foerageren graag door het water, dus kon ik weer mijn favoriete standpunt beoefenen. Liggend vlak aan de waterrand met mijn lichte 500mm combinatie in de hand en via de hoekzoeker heb ik weer mooie plaatjes kunnen schieten van deze elegante vogels.

FGB_0400.jpg

FGB_0070-2.jpg

FGB_0073-2.jpg

FGB_0135-2.jpg

FGB_0264-3.jpg

FGB_0263-2.jpg

FGB_0270.jpg

FGB_0281.jpg

FGB_0378.jpg

FGB_0400.jpg

Alle foto’s geschoten met de Nikon D800 i.c.m. de nikon 300mm f/4 VR en tc17eII.

Fotograferen vanuit een vogelhut

Pimpelmees

Pimpelmees

Door een combinatie van drukte op het werk en veel slecht weer heb ik de afgelopen tijd zeer weinig gefotografeerd. Maar een weekje terug heb ik een dagje met een fotovriend in een vogelhut gezeten in het oosten van het land. En dat was weer eens erg leuk om te doen ondanks dat het die dag veel regende en erg grijs was. De hut van Arjan Troost bij Espelo is perfekt verzorgd, zelfs verwarmd en gezeten in prima stoelen fotografeer je vanaf statief door spiegelglas de vogeltjes die op een paar meter afstand onbezorgd aan het eten en badderen zijn.
Heel veel meesjes, zoals Koolmees, Pimpelmees, Glanskop, Kuifmees, etc. Maar soms ook een echte rover zoals de Sperwer.
Toen we arriveerden was het nog erg donker en al snel realiseerde ik me dat de combinatie Nikon D800 met de Nikon 300mm f/4 VR en de TC14 te donker was, ISO 10000 was eerder normaal dan uitzonderlijk. En dan verlies je toch wel kwaliteit, dus besloot ik de TC er tussen uit te halen en verder alles bij f/4 te fotograferen.
Behalve de vogels kwam al vrij snel ook nog een Eekhoorn even buurten, voor mij extra leuk omdat ik nog nooit fatsoenlijk de Eekhoorn had kunnen vastleggen.

Eekhoorn

Eekhoorn

Bij deze foto’s had ik de TC nog op de camera, dus ik kreeg de Eekhoorn lekker vol in beeld.

Eekhoorn close-up

Eekhoorn close-up

Even later ging’ie ook nog mooi op een tak zitten, prachtige diertjes zijn dit toch!

Eekhoorn

Eekhoorn

De hele dag was het een komen en gaan van de vogels, uiteraard aangetrokken door het voer maar ook door het mooie vijvertje waar ze zich lekker in konden wassen, zoals deze Merel.

Merel

Merel

De setting bij de hut is perfekt verzorgd, mooie takken, achtergronden, lekker laag over het water, echt een hut om nog eens naar terug te gaan.
Een bijzonder moment was toen plotseling echt alle vogels wegwaren, dat moest wel komen door een roofvogel. Na enig speuren vonden we de Sperwer, een vrouwtje welke op een tak uitkeek over het terrein, spiedend naar een onoplettende prooi.

Sperwer

Sperwer

Mooie beesten, maar geen enkel ander vogeltje liet zich zien dus na een paar minuten vertrok de Sperwer onverrichterzake…

Sperwer

Sperwer

Hieronder nog een selectie van de vogels die langskwamen, aan het einde van de dag vertrokken we beiden met meer dan duizend foto’s tevreden op weg naar huis met nog een paar uurtjes rijden.

Heggenmus

Heggenmus

Koolmees

Koolmees

Vink

Vink

Pimpelmeesje

Pimpelmeesje

Kuifmees

Kuifmees

de voordelen van een lichte set….

Steeds meer fotografen beginnen de voordelen van een lichte set foto apparatuur te ontdekken, uiteraard mét behoud van beeldkwaliteit. Want hoe verleidelijk de huidige generatie superzoom camera’s ook zijn (licht, 80x zoom, beeldstabilisatie, etc.), met dit soort camera’s kun je nooit het detail nivo halen zoals bij een camera met veel grotere sensor. Maar een setje zoals ik gebruik, de 36Mpx D800 fullframe camera en de Nikon AFS 300mm PF VR f/4 i.c.m. met de Nikon TC-14 weegt net geen 2 kilo en geeft je toch 420 mm tele bij een hoge resolutie, dus met ruimte om uit te snijden.

Wilde Zwanen

De lens is hier natuurlijk de bepalende gewichts factor, en mijn Nikon 300mm f/4 VR weegt kaal slechts 755 gram. De 1 stop lichtsterkere Nikon 300mm f/2.8 VR weegt daarentegen 2.9 kg! Sommige natuurfotograaf collega’s gaan nog verder en gebruiken mijn lens i.c.m. de Nikon D500, een 21Mpx crop sensor camera (10 beelden per seconde) welke slechts 8 ons weegt. Als je deze set combineert met de TC14 heb je effectief 630mm brandpunt afstand met een gewicht van slechts 1,8 kg!

Wat ook niet vergeten moet worden is dat met de grote lenzen (300 f/2.8, 400 f/2.8, 500 f/4, 600 f/4) zelden uit de hand wordt gefotografeerd, vrijwel altijd worden statieven gebruikt met schommelkoppen, en dat voegt op zijn minst nog eens 2.5 kg toe aan de fotoset, meestal nog meer. Tel daar bij op dat om dit soort materiaal te vervoeren je op zijn minst een forse fotorugzak nodig hebt van gemiddeld 1.8 kg eigen gewicht dus uiteindelijk zeul je voor een dagje struinen in de AWD met proviand, accu’s, etc. al snel een kilo of tien mee, en dat valt niet mee voor een hele dag rondlopen!

Paarse Strandloper

Vaak wordt er dan ook nog een karretje meegenomen om het geheel iets transporteerbaarder te houden, maar dat beperkt je weer in je bewegingen. Als je dan vervolgens plotseling een mooi onderwerp ziet ben je vervolgens minimaal een paar minuten bezig om je statief goed neer te zetten, fotospul uit de rugzak, op het statief, zit de Grauwe Klauwier er nog? Ach jammer, al weg…..
Het is met name het laatste wat ik ideaal vind aan de lichte set, het geheel is ook veel compacter, sneller beweegbaar, en kan de gehele dag aan een Black Rapid strap worden meegenomen, geen statief nodig (VR) en mijn rugzakje is een Lowepro slingbag die zelf maar 7 ons weegt. Mijn totale “dag” uitrusting, dus incl. proviand, weegt gemiddeld slechts vier kilo.

Drieteenstrandloper

Ik heb twee teleconverters die ik kan gebruiken, de Nikon TC-14E en de Nikon TC-17EII, de eerste geeft een 1.4X brandpuntafstandverlenging en de 2e een 1.7x verlenging. Uiteraard gaat dit met lichtverlies gepaard, voor de eerste 1 stop, voor de tweede 1.5 stop. Uiteindelijk heb je dan i.c.m. mijn 300mm f/4 in het eerste geval een 420mm f/5.6 en in het tweede geval een 510mm f/6.7 lens. De veelgestelde vraag is dan altijd, is er veel kwaliteitsverlies met gebruik van de converters?

Waterspreeuw

Bovenstaande foto van de Waterspreeuw is geschoten met de TC-17EII, dus op 510mm (eigenlijk 500, want de de verlenging is niet 1.7, maar 1.66x). Mijn ervaring is dat met de TC-14 het kwaliteits verlies minimaal is, zelfs bij volle lens opening (f/5.6) is de scherpte nog uitstekend. Ook de auto focus snelheid is nauwelijks langzamer, en ook de AF nauwkeurigheid blijft behouden voor alles wat je uit de hand schiet. De TC-17 is een ander verhaal, in ieder geval i.c.m. met mijn D800 body, want de AF snelheid is echt veel langzamer en de AF nauwkeurigheid is veel minder (dus meer foto’s met het focus punt op de verkeerde plek), in feite niet echt geschikt om uit de hand mee te fotograferen.
Maar i.c.m. een D500 werkt deze TC wel heel erg goed, dat heb ik nu al bij diverse andere fotografen gezien. Dit komt met name omdat deze camera een betere AF module heeft.
Op mijn D800 weet ik gewoon dat als ik vanuit een hut, auto, rijstzak of statief fotografeer, de TC-17 uitstekend kan gebruiken, meestal gediafragmeerd tot f/7.1 en voor het wandelwerk neem ik de TC-14 mee.
Verder heeft de set nu al een paar keer bewezen tegen zeer vochtig weer te kunnen, net als mijn inmiddels aan alle kanten waterdichte kleding, ideaal dus om een hele dag onder alle weersomstandigheden op pad te zijn.

Grote Zaagbek

Als laatste nog een set foto’s van de laatste maanden in een slideshow, deze kunnen ook groot bekeken worden. Alle foto’s dus gemaakt met bovengenoemde spullen!

]

Damherten bronst

de afgelopen weken was het weer zover: de Damherten bronstperiode in de waterleidingduinen. Dit jaar ben ik meerdere malen op pad geweest en heb nu ook zeer vaak gevechten meegemaakt en behoorlijk kunnen vastleggen.
De meeste schermutselingen vinden toch vaak plaats onder de bomen, en dat is erg lastig om goed te registreren. Maar gelukkig wordt er ook af en toe geknokt in het open veld zodat je de herten mooi vrij in beeld kan krijgen. In onderstaande slideshow een aantal mooie momenten die ik dit jaar heb beleefd, zoals het burlen (ofwel “knorren” in damherten jargon), het vlaggen (geursignalen afzetten), het rusten van de man in zijn ‘lek’ (sterk geurende ligplek) en de confrontaties. Alle foto’s gemaakt met de Nikon D800 i.c.m. de Nikon AFS 300mm f/4E PF VR of de Nikon AF 80-200 f/2.8 ED zoom, alles uit de hand geschoten.

Veel nieuwe foto’s

Ditmaal een bericht met weinig tekst, maar met veel foto’s. Ik heb afgelopen week meer dan 2000 foto’s geschoten en een groot aantal is zeer de moeite waard, dus die wil ik bij deze laten zien.

Alleerst een van de meest elegante waadvogels in Nederland, de Kluut.

Kluut in vlucht

Kluten paring

Kluut vanuit superlaag standpunt

Lastige vogels om goed te belichten met dat zwart en wit, maar voor de Nikon D800 geen enkel probleem dank zij het grote dynamische bereik.
Het zal inmiddels duidelijk zijn dat ik heel erg van laag standpunt foto’s hou, dus hierbij nog enkele van dat soort foto’s van watervogels.
Al deze foto’s zijn gemaakt met de hoekzoeker en de camera vlak boven water, het voordeel van mijn lichte set spullen….

Rotgans met druppeltjes op de kop

Canadese gans in een klein plasje in de AWD

Ik heb ook weer eens Lepelaars van dichtbij mogen fotograferen (vanuit een hut), en dat zijn toch ook wel erg fraaie vogels. Ook bij deze vnl. witte vogels altijd goed opletten dat de witte partijen niet overbelicht zijn, zodat je nog mooie details kan zien.

Lepelaar poseert als engel....

Je staat in de weg!

Hierblijven jij!

Bij de laatste foto kan je duidelijk zien dat ik er erg dichtbij zat, het was niet mogelijk om met mijn 500mm set alle Lepelaars er volledig op te krijgen, maar de aktie zegt genoeg denk ik.

Als laatste nog een aantal opnames van een Graspieper, tegen een mooie achtergrond in verschillende settings. Een mooi vogeltje welke ik nog niet eerder zo fraai heb kunnen vastleggen, ditmaal op Texel.

Graspieper met rupsje

Graspieper met voedsel

Brilduiker

Een kort bericht over een watervogel die je niet heel erg veel ziet, de Brilduiker.
Ik vind het echt een heel erg fraaie vogel, en in de waterleidingduinen zitten diverse koppeltjes. Ze zijn behoorlijk schuw en dat maakt het lastig om ze te benaderen en goed te fotograferen. Bovendien heeft de Brilduiker man nogal felle kontrasten in het veren kleed, een metallic donker groene kop zoals bij de Wilde Eenden man maar dan verder een wit verenpak, een fraai geel oog en weer donkere tinten op de vleugels. Kortom, zeer lastig om goed te belichten als er felle zon op staat.
Gedempt licht heeft dan vele voordelen, de kontrasten zijn minder hard zodat er beter belicht kan worden, onderstaande foto toont de Brilduiker man op een bewolkte dag.

420mm, 1/320s bij f/6.3 en iso 450, -2/3 stop compensatie

Bij deze foto had ik geen hoekzoeker bij, maar ik lag wel op de walkant om de Brilduiker te fotograferen.
Maar een mooi winterzonnetje levert toch wel fraaier licht op, in de winter heb je natuurlijk altijd strijklicht, en het water (in de awd) toont dan altijd prachtig blauw. De onderstaande foto van weer de Brilduiker man is dan toch weer mooier, ondanks de wat hogere kontrasten.

500mm, 1/1250s bij f/7.1 en iso 500, -2/3 stop compensatie

De vogel zwom samen met z’n partner in één van de kanaaltjes in de AWD en ik ben gewoon weer gaan liggen bij de walkant, ditmaal met de hoekzoeker zodat ik de camera vlak boven water kon houden. Omdat de vogels zo schuw zijn zwemmen ze zo ver mogelijk van je af, dus dicht bij de walkant aan de andere kant van het kanaal, maar dat is gelukkig niet zo breed! Ook hier heb ik weer gecompenseerd om het wit niet over te belichten. Maar het belangrijkste is toch wel de enorme dynamiek van de Nikon D800, bij het “ontwikkelen” van de foto is er erg veel mogelijk om die dynamiek toonbaar te maken in de foto, iets wat met een crop camera veel moeilijker is en met een compact camera simpelweg onmogelijk. Dankzij de effectieve beeldstabilisatie op de nieuwe Nikon 300mm VR lens kon ik in combinatie met de Nikon TC17EII resulterend in 500mm tele, toch deze foto’s gewoon uit de hand schieten.

Zoals gezegd zie je in de AWD de Brilduiker meestal als stelletje, dus ik heb ook nog fraaie foto’s kunnen maken van het vrouwtje. Ze is iets makkelijker te belichten vanwege vnl. bruintinten, maar ik vind het ook wel een erg mooie vogel. Hieronder dus ook het vrouwtje, weer met hoekzoeker en mooi licht!

500mm, 1/1250s bij f/7.1 en iso 450, -2/3 stop compensatie

Knobbelzwaan

veel vogelfotografen halen hun neus er voor op, de Knobbelzwaan. Zo’n algemene soort die je overal in de nederlandse polders ziet is niet de moeite waard om gefotografeerd te worden, nee, we kunnen beter achter de Roodkeel Nachtegaal aangaan, die is pas zeldzaam.

Uiteraard ben ik nu ietwat cynisch, maar wat ik hiermee wil zeggen is dat er in principe van iedere vogel mooie foto’s zijn te maken, alleen moet je voor een erg algemene vogel er wat meer moeite voor doen om een ietwat onderscheidende foto te maken.
Op een prachtige winterse ochtend een paar dagen geleden met weinig wind, vrieskou en veel zon, ging ik op pad in de Amsterdamse Waterleidingduinen met als hoofddoel om te proberen de Wilde Zwanen mooi vast te leggen. Maar het licht was erg mooi, het voordeel van de winter, bijna altijd strijklicht, en vanaf het momendt dat ik de AWD inliep had ik mijn camera gereed en hangend aan mijn Black Rapid draagband, 36Mpx en 500mm klaar voor gebruik, het voordeel van een lichte set. Ik had al besloten dat alles wat ik tegen kwam en in mooi licht vond staan, zitten, liggen, zwemmen, lopen of vliegen zou vastleggen.
Plotseling hoorde ik de klapperen van vleugels en zag een volwassen Knobbelzwaan een landing inzetten naar een kanaal 4 meter lager dan waar ik liep.

500mm, 1/800s bij f/7.1 en iso 1100

500mm, 1/800s bij f/7.1 en iso 1100

Het licht kwam van opzij en dat leverde een fraai beeld op met half tegenlicht. De Nikon D800 kan normaal gesproken maximaal 4 beelden per seconde schieten, maar ik gebruikte de speciale 1.2x crop mode waardoor je 5 beelden per seconde kan maken. Het resultaat is dan 25Mpx foto’s met een effectieve brandpuntbeeldhoek van 600mm. Het handige is dat het deel wat NIET wordt opgeslagen ook wordt afgedekt in de zoeker, dus je hebt een goed beeld in de zoeker wat je echt fotografeert.

Vervolgens kwam ik aan bij de plasjes waar ik de Wilde Zwanen hoopte te zien, helaas, die waren er niet.
Maar wel een groepje rustende Knobbelzwanen dreven in het prachtig blauwe water en ik besloot mede door het mooie licht een aantal foto’s te gaan maken.

500mm, 1/320s bij f/11 en iso 220, -1/3 stop compensatie

500mm, 1/320s bij f/11 en iso 220, -1/3 stop compensatie

Het mooie was dat het eerste deel van het water bevroren was en dus spiegelglad. Nadat ik de hoekzoeker op de camera had geschroefd heb ik een tijd aan de waterrand gelegen en heb een aantal foto’s gemaakt. In het begin lagen ze wat te dobberen zoals op bovenstaande foto, maar ze houden de zaak toch in de gaten. Op een gegeven moment liepen er nog andere fotografen langs die gingen fotograferen, maar die bleven gewoon staan. Hierdoor werden de zwanen toch wat alerter en in dit geval leverde dat weer wat ander beelden op.

500mm, 1/400s bij f/11 en iso 280, -1/3 stop compensatie

500mm, 1/400s bij f/11 en iso 280, -1/3 stop compensatie

Om alledrie de zwanen scherp te krijgen koos ik voor f/11 om grotere scherptediepte te krijgen. Zoals altijd werkte ik in de M stand, voorste wieltje voor diafragma, achterste voor sluitertijd en ISO Auto om de belichting juist te krijgen.

500, 1/400s bij f/11 en iso 250, -1/3 stop compensatie

500, 1/400s bij f/11 en iso 250, -1/3 stop compensatie

Bij bovenstaande foto werkte ik weer in de 1.2x crop mode, de Zwanen waren redelijk ver weg en nu dichtbij elkaar, dat scheelde weer in bestandgrootte op het geheugenkaartje. Ik lag hier ook letterlijk met de camera op ijs/water nivo, en juist dat lage standpunt geeft gecombineerd met het mooie licht toch wel bijzonder fraaie foto’s vind ik zelf.

500mm, 1/640s bij f/9 en iso 180

500mm, 1/640s bij f/9 en iso 180

Een volwassen Knobbelzwaan zwom vervolgens vlak langs mij heen, terugkijkend naar mij, en dat leverde nog een mooi beeld op met als achtergrond de goudgele rietkraag. En je ziet ook hier wat een sierlijke vogel onze ‘nationale’ zwaan toch is!

500mm, 1/640s bij f/9 en iso 220

500mm, 1/640s bij f/9 en iso 220

Waterspreeuw

Sinds een kleine week is een vrij zeldzame vogel weer neergestreken in de AWD, de Waterspreeuw. Ik had dit vogeltje 5 jaar geleden al eens vastgelegd in de AWD, toen had ik daar zelfs nog nooit een hert of vos gezien! Maar goed, opwinding onder de vogelaars natuurlijk, want zo’n zeldzame dwaalgast moet je natuurlijk gezien hebben. De vogel komt in het oosten van België vrij veel voor, maar is in Nederland zeldzaam. Het is een bijzondere vogel die, hoewel het geen zwemvogel of steltloper is, toch z’n eten onder water bij elkaar scharrelt en behoefte heeft aan zuurstofrijk snelstromend water.
Nou zit dat wel goed in de AWD, want dank zij het Waternet regelsysteem zijn er veel stroomversnellinkjes bij sluisjes in de vele waterkanalen in het gebied.
Afgelopen weekend waren er dan ook vele vogelaars op zoek naar de vogel, en al snel bleek dat de vogel iedere avond op dezelfde plek ging overnachten. Aangezien ik het niet zo heb op grote groepen fotografen ben ik maandag voor het eerst maar eens gaan kijken of ik de vogel ergens kon vinden.
Na een uur of drie rondzwerven kwam ik bij een sluisje eindelijk dit vogeltje tegen.

300mm + 1.4x TC, 1/160s bij f/5.6 en ISO 250, -2/3 stop compensatie

300mm + 1.4x TC, 1/160s bij f/5.6 en ISO 250, -2/3 stop compensatie

In mijn enthousiasme was ik er van uit gegaan dat de vogel niet echt schuw zou zijn en ben er dus vrij snel naar toe gekropen om direkt zo dichtbij mogelijk een foto te kunnen maken. Dat was een domme gedachte want toen ik eenmaal goed lag (en dichtbij) ging de vogel er vandoor. Balen natuurlijk, maar gelukkig keerde hij/zij vrij snel terug en heb ik, dit keer voorzichtig steeds wat dichterbij kruipend, mooie foto’s kunnen maken.

300mm + 1.4x TC, 1/320s bij f/6.3 en ISO 800, -1/3 stop compensatie

300mm + 1.4x TC, 1/320s bij f/6.3 en ISO 800, -1/3 stop compensatie

Fotocollega Frans, die mij op de aanwezigheid van de Waterspreeuw gewezen had (via waarneming.nl) wilde ook wel z’n geluk beproeven dus gisteren zijn we samen het gebied ingegaan, goed weer, wel veel wind en vrijwel geen mensen! Na een half uur vond ik de Waterspreeuw en we hebben ruim anderhalf uur prachtige foto’s kunnen maken in allerlei settings, geen andere fotografen te bekennen, alleen wij tweeën en de Waterspreeuw.

300mm + 1.7x TC, 1/500s bij f/8 en ISO 1600, -2/3 stop compensatie

300mm + 1.7x TC, 1/500s bij f/8 en ISO 1600, -2/3 stop compensatie

Het is een prachtig vogeltje, iets kleiner dan een Merel, continu op en neer hippend en dan af en toe duikend in het water om daar kleine ongewervelden op te vissen, de vogel kan zelfs onder water lopen! Als’ie dat gedaan heeft moet er nantuurlijk wel wat worden uitgeschud, zoals hier:

300mm + 1.7x TC, 1/500s bij f/8 en ISO 1250, -2/3 stop compensatie

300mm + 1.7x TC, 1/500s bij f/8 en ISO 1250, -2/3 stop compensatie

De eerste twee foto’s zijn geschoten met mijn Nikon AFS 300mm f/4E PF VR in combi met de 1.4x teleconverter en de Nikon D800. De rest van de foto’s is geschoten met de 1.7x TC in plaats van de 1.4x, resulterend in een zeer handzame 500mm f/6.7 lens van net 1 kilo in gewicht! Alle plaatjes zijn gemaakt liggend op de grond, soms met de hoekzoeker, soms de gewone zoeker. Door de effectieve beeldstabilisatie had ik geen statief nodig.

300mm + 1.7x TC, 1/1000s bij f/7.1 en ISO 3600, -1/3 stop compensatie

300mm + 1.7x TC, 1/1000s bij f/7.1 en ISO 3600, -1/3 stop compensatie

Zoals gezegd is de Waterspreeuw continu in beweging, niet zozeer de snelle speurende bewegingkjeszoals vele vinken soorten doen, maar het op en neer hippen. Bovenstaande foto laat de vogel net even in de lage positie zien.
Aangezien het wisselend bewolkt was stond de Waterspreeuw op sommige momenten in een lekker zonnetje, wat lastiger om te belichten vanwege de witte buik, maar met de D800 is dat toch geen probleem.

300mm + 1.7x TC, 1/640s bij f/7.1 en ISO 1800

300mm + 1.7x TC, 1/640s bij f/7.1 en ISO 1800

Ik moet zeggen dat de combinatie van mijn nieuwe 300mm lens met de 1.7x teleconverter mij goed bevalt, de AF snelheid is wel wat lager dan met de 1.4x TC en het aantal perfekt scherpe foto’s iets minder, maar er zitten genoeg topscherpe foto’s tussen, ook bij diafragma f/7.1, dus maar een heel klein beetje gediafragmeerd. Mijn foto collega Frans gebruikte een Nikon 500mm f/4 + 1.4x TC op een Nikon D4, 700mm bij 16Mpx tegen mijn 500mm bij 36Mpx. In beide gevallen ongeveer evenveel ‘snij’ ruimte, mijn set weegt 2 kilo, zijn set 5 kilo….
Als laatste nog een echt ‘klaar-voor-de-start’ moment, hierna vloog de vogel weg om in een ander gebiedje te gaan foerageren. Wij hadden een voldaan gevoel en vele honderden mooie foto’s……..

300mm + 1.7x TC, 1/640s bij f/7.1 en ISO 2000

300mm + 1.7x TC, 1/640s bij f/7.1 en ISO 2000

Ik ben er nog…..

Het is al weer ruim twee maanden geleden dat ik mijn laatste bericht heb geplaatst en helaas had dat een duidelijke reden: Eind september werd ik geconfronteerd met een netvliesloslating aan mijn linkeroog, ik was bijna blind aan dat oog. Gelukkig kon ik vrij snel geopereerd worden, de operatie is goed gelukt maar het herstel van het gezichtsvermogen verloopt langzaam.
Mijn linkeroog was mijn meest dominante oog, ik fotogafeerde met dat oog, kon redelijk dichtbij en ver er mee zien en de zg. visus van dat oog was een stuk beter dan van mijn rechteroog. Hoe anders is dat nu, het linkeroog is aanzienlijk meer bijziend geworden terwijll mijn rechtoog verziend is. Het gevolg is dat de beeldgroottes verschillend zijn en mijn hersenen zijn daar nog steeds niet aan gewend. Sinds vandaag heb ik een multifocale bril met optimale correcties voor beide ogen en daar zal ik dus aan moeten gaan wennen.

De afgelopen acht weken hebben erg lang geduurd in mijn beleving en ik heb niet erg veel gefotografeerd in die periode. Gelukkig gaat dat langzaamherhand wel weer wat beter, bovendien stelt de camera nog steeds goed scherp! Alleen het vogels spotten in struikjes is nog erg lastig, dus ik hou mij maar bezig met grotere dieren en strandvogels.

FGB_1462

Als eerste een foto van een trots maar gehavend Damhert tijdens de bronst afgelopen oktober. Het gewei heeft flink te lijden gehad door de gevechten, maar het mannetje steekt mooi af tegen de fraaie herfstkleuren. Dit jaar ben ik ondanks m’n slechte zicht ook getuige geweest van flinke schermutselingen tussen de Damherten en onderstaande foto is daar een voorbeeld van. Vele minuten waren deze twee mannen aan het vechten, uiteindelijk kwam er niet een duidelijke winnaar naar voren en hielden ze het voor gezien.

FGB_1635

Een aantal weken terug heb ik ook nog leuke foto’s kunnen maken in de tuinvogel opstelling van een bevriende fotograaf in Julianadorp, het was ook erg fijn om weer eens kleine vogeltjes te kunnen fotograferen. Hieronder de Pimpelmees, ik blijf dat een prachtig vogeltje vinden!

FGB_1932

Inmiddels zijn ook al weer een paar weken de Drieteenstrandlopers veelvuldig te vinden op het strand, en tijdens een uitstapje met wat bevriende fotografen hebben we geprobeerd ze vast te leggen, eerst in Zandvoort en later bij de Zuidpier van IJmuiden. Onderstaande foto geeft goed weer hoe we de meeste Drienteners die ochtend zagen:

FGB_2440-2

Vliegend dus, het lukte die ochtend helaas niet om ze goed voor de lens te krijgen!
Op de pier ben ik nog naar beneden geglibberd om wat Steenlopers vast te leggen, met dit als resultaat.

FGB_2421

Dat blijft het voordeel van het superlichte en kompakte materiaal wat ik nu gebruik, vrijwel alle foto’s zijn een combi van de Nikon D800 met de Nikon 300mm f/4E PF VR en de Nikon 1.7x TC, resulterend in 500mm foto’s van 36 Mpx.
Hoewel de combi 300mm en 1.7x TC prima scherpe beelden levert, al bij f/7.1, is de AF snelheid toch een stuk langzamer dan met de 1.4x TC.
Zodoende ben ik afgelopen week tijdens een zonnige ochtend naar het strand gegaan met de D800, 300mm en 1.4x TC combi om de razendsnelle Drieteenstrandlopers te fotograferen. En van dit soort foto’s word ik weer blij….

FGB_2971

En als laatste foto een Drietener die duidelijk laat zien van wie het ‘scheermes’ is, van hem!

FGB_3011

Uiteraard hoop ik dat het herstel zich verder doorzet, mijn linkeroog heeft inmiddels weer een visus van 80%. En uiteraard ben ik dan uiteindelijk hopelijk totaal gewend aan de nieuwe situatie, gelukkig kan ik nog steeds genieten van het fotograferen en de mooie plaatjes die daar uit voort komen…

Ze zijn er weer!

De afgelopen weken ben ik natuurljk diverse malen op het strand geweest, maar tot nu toe waren daar alleen diverse meeuwensoorten te vinden. Af en toe ook wat Scholeksters en een enkele Kanoet, maar de kleine snelle Drieteenstrandlopers had ik nog niet gezien. En dat terwijl ik vorig jaar vanaf begin september dit vogeltje al heel veel zag! Zelfs bij de pier van IJmuiden waren ze niet te vinden, dus kennelijk is het nog goed weer in het noorden….

Maar gisteren kwam ik eindelijk een groepje tegen, halverwege Zandvoort – Noordwijk, maar de vogeltjes waren vreselijk schuw! Iedere keer als ik er omheen liep (vanwege het licht) en klaar ging zitten voor ze vlogen ze weer een eind verder naar het zuiden.

FGB_0833

Uiteindelijk uit pure frustratie ben ik maar weer terug richting huis gelopen met het idee om de komende tijd alleen paddestoelen te fotograferen, die zitten stil, hebben weinig last van wind en je kan lekker de tijd nemen om ze mooi vast te leggen!
Op gegeven moment zag ik wat verderop weer een groepje Drieteners die mijn kant op kwamen foerageren, dus op de knieën in het natte zand, camera met hoekzoeker, 300mm en 1.7x TC ondersteunend, afwachten of ze dichterbij wilde komen. En gelukkig deden ze dat!
In bovenstaande foto word ik begroet door de Drietener, tenminste zo lijkt het.

FGB_0827

Het was bewolkt weer, het zand was nat en hobbelig, en dat levert altijd wel een mooi beeld op vind ik. Bij deze vogel kan je nog goed zien dat er nog niet volledig geswitched is naar het winterkleed, veel bruintinten, mooi om te zien vind ik.

FGB_0809

Hier zie je op de achtergrond een wat lichter exemplaar. In de komende maanden zullen ze allemaal lichter worden van kleur en hopelijk ook wat meer groepjes, want nu waren er in totaal echt maar een stuk of tien vogeltjes.

FGB_0813

Dit is de eerste keer dat ik deze vogeltjes heb kunnen vastleggen met mijn D800 en de nieuwe 300mm VR, gecombineerd met de 1.7x TC kom ik toch aan 500mm, en met veel pixels kan je genoeg snijden. De sluitertijden lagen rond 1/1000 sec, diafragma f/7.1 en f/8, iso rond de 400 en door de VR (in sport mode) heb ik geen statief nodig, ik heb zelfs mijn statief niet meer gebruikt sinds ik de nieuwe 300mm heb! Voor mijn gevoel kan je toch echt zien dat de foto’s met een fullframe camera zijn gemaakt, maar waar het precies aan ligt kan ik nog steeds niet helemaal duiden…
Als laatste nog een Drietener die mooi in het water staat op een terpje, dit soort settings vind ik altijd erg mooi.

FGB_0839