Langzaam komt de lente er aan….

Ondanks de superzachte winter is het momenteel nog niet echt lente, daarnaast ook heel veel wind de afgelopen tijd hier in Zandvoort. En als de lente begint wil ik graag weer op pad voor de terugkerende vogels natuurlijk.

FDX_3830-2-2

Roodborst

Roodborstjes zie je vaak het hele jaar door, maar in de winter zitten er andere vogels dan in de zomer, de overwinteraars trekken in de zomer naar het noorden.

Goudhaantje

Goudhaantje

Wat ik zelf een erg leuk vogeltje vind, welke je in de duinen ook in de winter aantreft, is het Goudhaantje. Een supersnel en klein vogeltje, gemiddeld wegen de beestjes slechts 4 gram, en ze zijn zo mooi! Maar o zo lastig om een beetje goed in beeld te krijgen, bij bovenstaande foto aardig gelukt vind ik.

Het voordeel van de wintermaanden is wel dat de zon lager staat, en voor de landschapsfotografie is dat wel een pluspunt, in de zomer moet je dan echt vroeg je bed uit of wachten tot de schemering. In de winter kan je zeker als het wisselend bewolkt is de hele dag door fotograferen, hieronder een sfeer impressie van de Kennemerduinen.

FGB_6889-2

Kennmerduinen

Ik ben ook nog een paar dagen in Zuid Limburg geweest, heerlijk om daar te wandelen met de groothoek set. Onderstaande foto is gemaakt met de Nikon AF 18-35 f/3.5-4.5 ED op 18mm bij f/11, op mijn D800 dus lekker veel groothoek.

FGB_7171

Zuid Limburg

Maar zoals ik al zei, als het voorjaar er aan komt dan begint het ook bij mij weer te kriebelen om de vogeltjes te fotograferen. De eerste soort die al druk bezig was met balts rituelen is een standvogel, de Graspieper. Deze zie en hoor je veel in de duinen, en het balts gedrag is leuk om gade te slaan in de lucht. Onderstaande foto is meer een soort ‘birdscape’ geworden, de Graspieper in het landschap, in mooi licht en een mooie setting.

FDX_4364

Graspieper

En uiteraard ben ik ook nog maar gaan kijken aan het strand, door de harde wind was het daar de afgelopen weken niet goed om te fotograferen, want al het stuivende zand is natuurlijk niet echt goed voor de cameraspullen. En bij onderstaande foto viel mij tijdens het maken van de foto opeens op dat de beeldstabilisatie niet meer goed werkte. Thuisgekomen alles goed gechecked en mijn conclusie was dat de VR kapot was van mijn Nikon AF-S 300mm f/4 VR Pf, echt waardeloos natuurlijk!

FDX_4982

Scholekster

Inmiddels is de lens bij Nikon Service in Beverwijk en de VR unit is inderdaad kapot. Momenteel wacht ik tot het bestelde onderdeel binnen is want dan kunnen ze de reparatie uitvoeren. Niet goedkoop, maar ik vind het nog steeds een hele fijne (lichte) lens om mee te werken, ook in combinatie met converters.
Maar ja, het vogelseizoen begint weer en mijn vogellens is in reparatie! Dus heb ik tweedehands voor een zeer schappelijke prijs een nog zeer goed uitziende Nikon AF 80-400 f/4.5-5.6 ED VR aangeschaft, een lens die ik al vaker in gedachten had vanwege de mogelijkheid om te zoomen, heel erg handig bij de hertenbronst.

Een van de eerste momenten dat ik echt mooie foto’s hiermee kon maken was een paar dagen terug in het natuurgebied De Groene Jonker. Ik had de 80-400 aan mijn D800 geschroefd, en kon op een bepaald moment onderstaande Rietgors steeds meer benaderen, schuifelend op de knieën, en dat met een prachtige riet achergrond.

FGB_7612

Rietgors

Uiteraard was ik ook benieuwd hoe de oude lens op de relatief moderne D500 zou functioneren, in dat geval heb ik zelfs een omgerekend tele bereik van 600mm. Gisteren was ik een dagje terug in mijn oude woonomgeving en heb daar de nodige vogelplekken bezocht, onder andere de Zeevang alwaar altijd veel weidevogels zitten, zo ook een groep Brandganzen.

FDX_5347

Brandganzen

Uiteraard is om te benaderen de auto een perfekte schuilhut, maar het nadeel vind ik nu dat je altijd van boven naar beneden fotografeert, tenzij het onderwerp op een paal of hek zit natuurlijk. Dus probeer ik zoveel mogelijk toch de auto uit te kruipen als ik in de buurt van een onderwerp ben, en dan rustig schuifelend met de cameracombi en hoekzoeker toch steeds dichterbij te komen voor een ooghoogte standpunt, zoals bij onderstaande Kievit.

FDX_5588

Kievit

Het voordeel van dit soort foto’s is de mooie romige voor en achtergronden, waardoor het onderwerp mooi in focus is en geïsoleerd in beeld komt. Ook deze Grutto kon ik zo besluipen, prachtig om te zien zo, door de vele hobbels in het weiland gras staan de poten er niet in z’n geheel er op, maar de scherptediepte is mooi vind ik. En dit alles dus met de ‘nieuwe’ oude 80-400 zoomlens, op de 400mm stand, uit de hand met de VR van de lens, ik ben er blij mee!

FDX_5425

Grutto

Weer aan het fotograferen!

Na lange tijd geen berichten geplaatst te hebben omdat ik niet heel veel fotografeerde, is het tij nu weer gekeerd!
Weinig tijd vanwege werk en gebrek aan inspiratie waren de voornaamste oorzaken van de ‘dip’, en ook het feit dat ik het gevoel had alles al eens gefotografeerd te hebben. Maar sinds het begin van dit jaar, na een paar weken vakantie en rust, ben ik weer opnieuw geinspireerd geraakt en dan met name voor de landschapsfotografie.
Een engelse fotograaf, Nigel Danson, plaatst iedere zondag een video op youtube met een nieuwe aflevering, en man, wat een mooie lokaties bezoekt hij en wat een mooie foto’s maakt hij!

FDX_7662-3.jpg

D500, 500mm, 1/1600s bij f/7.1 en iso 180

En landschapsfotografie heb ik altijd heel leuk gevonden, maar ik had altijd het geval dat je dan naar meer spektaculaire gebieden moet gaan met bergen en vergezichten en zo. Maar dat is niet zo natuurlijk, een zeer belangrijke faktor voor een mooie landschapsfoto is het weer, en stralend blauwe lucht bied mij dan juist géén goede fotokansen. Nee, mist, heiïg, dreigende wolken, sneeuw, hagel, noem maar op, vind ik inspirerender als het om landschap gaat. Bovenstaande foto vind ik mooi door de laagjes, veroorzaakt door de heiïgheid, op deze manier onstaat diepte in de foto. En de foto is geschoten vanaf mijn balkon, kijkend op de amsterdamse waterleidinduinen, dus je hoeft niet echt ver weg….

Een ander dilemma waar ik een beetje mee zat (luxe probleem): welke camera gebruik ik voor de landschappen? De supersnelle crop camera, de Nikon D500 of de tragere fullframe camera, de Nikon D800.
Voor de D800 had ik al de beschikking over een oudere lens, de Nikon AF 28-105mm f/3.5-f4.5 zoom lens, van licht groothoek tot klein beetje tele, maar als ik deze op de D500 zou gebruiken wordt mijn ‘groothoek’ opeens 42mm, en dat is niet veel groothoek meer.

FGB_6404-2.jpg

D800, 35mm, 1/160s bij f11 en iso 100

Dus half januari van dit jaar op een mooie middag met veel wolken ging ik op pad de duinen in langs het fietspad richting Noordwijk, met de D800 en de 28-105 lens en ook het statief om rustig te gaan fotograferen. In het begin dacht ik dit wordt niks, maar naarmate de tijd verstreek ontdekte ik steeds meer mooie beelden en composities en tegen zonsondergang werd het licht prachtig. Een voorbeeld daarvan zie je hierboven.
Iets anders wat voor mij een openbaring was, was het gebruik van liveview. Op een statief met de draadontspanner (en leesbril) rustig de belichting bepalen n.a.v. wat je ziet op het scherm,ideaal en superhandig! Ok, de autofocus gaat een stuk langzamer (bij de D800), maar het landschap loopt toch niet weg.
En natuurlijk ook nog even bij strand kijken waar niemand was behalve wat vogels, heerlijk!

FGB_6426-2.jpg

D800, 55mm, 1/125s bij f/9 en iso 160

Terug naar huis fietsend wist ik het, dit is weer heel leuk om te doen en ook uitdagend. Wat ik nu ook heel prettig vind is dat mijn nikon D500 echt de vogelcamera is, samen met de nikom 300mm f/4 PF en drie converters. En voor de landschappen heb ik nu inmiddels een mooie set van drie (oude, maar goede) lenzen, de supergroothoek Nikon AF 18-35mm f/3.5-4.5 ED, de Nikon AF 28-105mm f/3.5-f4.5 en de Nikon AF 80-200mm f/2.8 schuifzoom. Ondanks de ouderdom van de lenzen leveren ze zeer goede kwaliteit, een mooie set in combinatie met mijn Nikon D800.

Ook het werken met de supergroothoek is erg leuk, maar minder makkelijk dan je denkt om goede foto’s te maken.

FGB_6719.jpg

D800, 18mm 1/160s bij f/10, iso 220

Kortom, ik hoop door deze nieuwe interesse weer wat meer te kunnen laten zien, en uiteraard zal ik ook af en toe op pad gaan met de ‘vogel’ camera set, want ook dat blijft leuk om te doen.