Bronst!

De herfst is aangebroken en dus ook de bronst tijd bij de Damherten. In de waterleidingduinen komen de bokken en de hinden dan ook weer samen en moet er door de mannetjes, de zg. schoffelaars, weer gestreden worden om de harem.

Buiten de paartijd leven de volwassen mannetjes in aparte vrijgezellengroepjes, terwijl de vrouwtjes (hinden) met hun nakomelingen van dit en voorgaande jaar in groepjes van vijf tot zeven dieren leven. Een hindenroedel wordt geleid door een dominant vrouwtje. Jonge mannetjes blijven meestal bij zo’n groep tot ze twintig maanden oud zijn, waarna ze trekken naar de vrijgezellengroepjes. Op open voedselrijke gronden kunnen de roedels zich samenvoegen tot groepen van tot wel tachtig dieren. In sommige (meestal meer open) gebieden komen het gehele jaar door gemengde roedels voor. Het damhert is buiten de bronsttijd niet territoriaal, en de woongebieden overlappen vaak. Het woongebied van de mannetjes is vaak groter dan dat van de hinden. (bron: Wikipedia)

FDX_1154

Tijdens de aanloop naar de bronsttijd gaan de mannetjes gevechten aan voor een territorium. Meestal bestaat dit uit schijngevechten, maar echte gevechten komen voor. Er vallen echter zelden doden. Het veroverde territorium dient als strijdperk, “lek” genaamd, en ligt in ongeveer hetzelfde gebied als de voorgaande jaren. Met de hoeven krabt hij een ondiepe kuil in de grond, die hij besproeit met urine. Het territorium wordt gemarkeerd door langs de bomen te schuren. Met luide brullen lokt de hertenbok hindes. Het vrouwtje kiest het mannetje waarmee ze wil paren. (bron: Wikipedia)

FDX_0988

In de AWD vindt de meeste bronst aktiviteit plaats in een redelijk klein gebied, met deels half open duinlandschap en deels bos. Veel van die territorium plaatsen, de ‘lekken’ vindt je dan ook onder de bomen in het bos. Ook het brullen, ook wel knorren genoemd bij damherten, gebeurt het meeste in het bos gebied. Maar om mooie foto’s te kunnen maken van de gevechten is het bos niet ideaal doordat vaak veel takken het zicht belemmeren.

FDX_1090

Bovenstaande foto illustreert dit, maar door de opstuivende bosgrond krijg je nog een gevoel van aktiviteit. De mooiste foto’s komen toch vaak van het open veld, ook vanwege de betere lichtomstandigheden (als het weer dat toelaat natuurlijk).

Gevechten zijn er niet heel erg veel, dus wil je meestal ook nog andere momenten vastleggen. Als je al vaak de bronst hebt gefotografeerd dan wordt het steeds lastiger om voor jezelf een uitdaging te vinden om de herten mooi vast te leggen. Hier een foto met een mannetje meer in de ruimte.

FDX_1184

En nog een foto van een jonge bok, een zg. spitser, in een herfstige setting.

FDX_1179

Maar een gevecht is toch het meest spekakulaire onderdeel, luid gekletter van de geweien, pittige aktie! Op een bepaald moment zag ik twee mannen met opgeheven koppen naast elkaar lopend.

FDX_1347

Ik bleef ze volgen en had het gevoel dat er wel wat zou kunnen gebeuren. Boven op een duin kregen ze het aan de stok, maar dan ook letterlijk want er zat nog een en ander aan oud dood hout tussen hun in.

FDX_1237

FDX_1327

Op een bepaald moment liepen ze weer samen weg, en even later op een andere plek begon het spel opnieuw.

FDX_1374

FDX_1379-2

Fraaie momenten om vast te leggen, dit keer met mijn Nikon D500 i.c.m. de oude Nikon AF 80-200 f/2.8 ED zoom lens. Door de snelle camera kon ik een paar goede series schieten en er mooie beeld momenten uitpikken. Uiteindelijk liepen de twee mannen weer gebroederlijk verder, het lijkt er dus op dat dit ook nog oefeningen waren voor het grote moment!

FDX_1361

De bronst duurt nog tot zeker eind oktober, dus ik ga nog wel een keertje terug….

Damherten bronst

de afgelopen weken was het weer zover: de Damherten bronstperiode in de waterleidingduinen. Dit jaar ben ik meerdere malen op pad geweest en heb nu ook zeer vaak gevechten meegemaakt en behoorlijk kunnen vastleggen.
De meeste schermutselingen vinden toch vaak plaats onder de bomen, en dat is erg lastig om goed te registreren. Maar gelukkig wordt er ook af en toe geknokt in het open veld zodat je de herten mooi vrij in beeld kan krijgen. In onderstaande slideshow een aantal mooie momenten die ik dit jaar heb beleefd, zoals het burlen (ofwel “knorren” in damherten jargon), het vlaggen (geursignalen afzetten), het rusten van de man in zijn ‘lek’ (sterk geurende ligplek) en de confrontaties. Alle foto’s gemaakt met de Nikon D800 i.c.m. de Nikon AFS 300mm f/4E PF VR of de Nikon AF 80-200 f/2.8 ED zoom, alles uit de hand geschoten.

Ik ben er nog…..

Het is al weer ruim twee maanden geleden dat ik mijn laatste bericht heb geplaatst en helaas had dat een duidelijke reden: Eind september werd ik geconfronteerd met een netvliesloslating aan mijn linkeroog, ik was bijna blind aan dat oog. Gelukkig kon ik vrij snel geopereerd worden, de operatie is goed gelukt maar het herstel van het gezichtsvermogen verloopt langzaam.
Mijn linkeroog was mijn meest dominante oog, ik fotogafeerde met dat oog, kon redelijk dichtbij en ver er mee zien en de zg. visus van dat oog was een stuk beter dan van mijn rechteroog. Hoe anders is dat nu, het linkeroog is aanzienlijk meer bijziend geworden terwijll mijn rechtoog verziend is. Het gevolg is dat de beeldgroottes verschillend zijn en mijn hersenen zijn daar nog steeds niet aan gewend. Sinds vandaag heb ik een multifocale bril met optimale correcties voor beide ogen en daar zal ik dus aan moeten gaan wennen.

De afgelopen acht weken hebben erg lang geduurd in mijn beleving en ik heb niet erg veel gefotografeerd in die periode. Gelukkig gaat dat langzaamherhand wel weer wat beter, bovendien stelt de camera nog steeds goed scherp! Alleen het vogels spotten in struikjes is nog erg lastig, dus ik hou mij maar bezig met grotere dieren en strandvogels.

FGB_1462

Als eerste een foto van een trots maar gehavend Damhert tijdens de bronst afgelopen oktober. Het gewei heeft flink te lijden gehad door de gevechten, maar het mannetje steekt mooi af tegen de fraaie herfstkleuren. Dit jaar ben ik ondanks m’n slechte zicht ook getuige geweest van flinke schermutselingen tussen de Damherten en onderstaande foto is daar een voorbeeld van. Vele minuten waren deze twee mannen aan het vechten, uiteindelijk kwam er niet een duidelijke winnaar naar voren en hielden ze het voor gezien.

FGB_1635

Een aantal weken terug heb ik ook nog leuke foto’s kunnen maken in de tuinvogel opstelling van een bevriende fotograaf in Julianadorp, het was ook erg fijn om weer eens kleine vogeltjes te kunnen fotograferen. Hieronder de Pimpelmees, ik blijf dat een prachtig vogeltje vinden!

FGB_1932

Inmiddels zijn ook al weer een paar weken de Drieteenstrandlopers veelvuldig te vinden op het strand, en tijdens een uitstapje met wat bevriende fotografen hebben we geprobeerd ze vast te leggen, eerst in Zandvoort en later bij de Zuidpier van IJmuiden. Onderstaande foto geeft goed weer hoe we de meeste Drienteners die ochtend zagen:

FGB_2440-2

Vliegend dus, het lukte die ochtend helaas niet om ze goed voor de lens te krijgen!
Op de pier ben ik nog naar beneden geglibberd om wat Steenlopers vast te leggen, met dit als resultaat.

FGB_2421

Dat blijft het voordeel van het superlichte en kompakte materiaal wat ik nu gebruik, vrijwel alle foto’s zijn een combi van de Nikon D800 met de Nikon 300mm f/4E PF VR en de Nikon 1.7x TC, resulterend in 500mm foto’s van 36 Mpx.
Hoewel de combi 300mm en 1.7x TC prima scherpe beelden levert, al bij f/7.1, is de AF snelheid toch een stuk langzamer dan met de 1.4x TC.
Zodoende ben ik afgelopen week tijdens een zonnige ochtend naar het strand gegaan met de D800, 300mm en 1.4x TC combi om de razendsnelle Drieteenstrandlopers te fotograferen. En van dit soort foto’s word ik weer blij….

FGB_2971

En als laatste foto een Drietener die duidelijk laat zien van wie het ‘scheermes’ is, van hem!

FGB_3011

Uiteraard hoop ik dat het herstel zich verder doorzet, mijn linkeroog heeft inmiddels weer een visus van 80%. En uiteraard ben ik dan uiteindelijk hopelijk totaal gewend aan de nieuwe situatie, gelukkig kan ik nog steeds genieten van het fotograferen en de mooie plaatjes die daar uit voort komen…

Damherten

De afgelopen tijd ben ik weer regelmatig in de Amsterdamse waterleidingduinen geweest, want het is weer tijd voor de bronst. Bij Damherten is dit altijd een maandje later dan bij Edelherten, daar was het eind september wel over. Ik heb van de afgelopen weken vele foto’s, en ik wil er nu een aantal laten zien onder verschillende weersomstandigheden en in verschillende settings. Twee weken terug heb ik ook nog een workshop gegeven in dit gebied en ook toen hebben de deelnemers vele herten kunnen fotograferen.

wpid1637-FGB_7633.jpg

Eerlijk gezegd vind ik bewolkt weer ideaal om de Damherten te fotograferen want dan heb je het minste last van harde schaduwen en opgebleekte witten (in hun vacht en staart). Verder probeer ik ook zoveel mogelijk het hert vrij te fotograferen, dus met een rustige achtergrond die lekker onscherp is waardoor het hert mooi los komt.

wpid1651-FGB_9148-2.jpg

Dit jaar heb ik niet veel gevechten gehoord en gezien, alleen soms wat gestoei onder de jonge bokken. Dit soort schermutselingen vinden helaas meestal onder de bomen en tussen de begroeing plaats, lastig om goed vast te leggen.

wpid1663-FGB_8358.jpg

Eigenlijk vind ik het steeds moeilijker worden om mooie originele foto’s te maken en hieronder laat ik een paar pogingen zien. Alle foto’s zijn gemaakt met de Nikon D7100 en de Nikon 300mm f/4 ED, soms met 1.4x TC. Ook zijn een groot deel vanaf statief gefotografeerd of vanaf eenbeenstatief.

wpid1641-FGB_7821.jpg

wpid1647-FGB_8112-2.jpg

wpid1659-FGB_9401.jpg

wpid1653-FGB_9234.jpg

wpid1643-FGB_7858-2.jpg

wpid1645-FGB_8077.jpg

wpid1639-FGB_7662-2.jpg

Als laatste nog een close-up van een bok die totaal niet schuw was en zo dichtbij kwam dat ik op 420mm alleen nog maar een kopportret kon maken, zelfs zonder gewei er op. De foto laat wel de kwaliteit van de Nikon 300mm + TC combi zien, je ziet zelfs het haartje voor het oog!

wpid1655-FGB_9351.jpg

Een oude 300mm in gebruik…

300mm, 1/500s bij f/5 en iso 640, +2/3 stop compensatie

300mm, 1/500s bij f/5 en iso 640, +2/3 stop compensatie

In mijn zoektocht naar betere kwaliteit én lager gewicht heb ik vorige week een 15 jaar oude Nikon 300mm f/4 ED AF aangeschaft met een Kenko Pro 1.4x teleconverter. Tweedehands uiteraard maar in perfekte conditie! Het grootste voordeel voor mij was het lage gewicht, de lens weegt 1,3 kg, bijna 7 ons lichter dan mijn Sigma 50-500 OS.
Uiteraard was ik ook erg benieuwd naar de scherpte, ik had al gelezen dat deze oude lens kwa scherpte niet onderdoet voor de “moderne” versie (ook al een oud ontwerp), en die lens staat bekend als absoluut topscherp.
Bovenstaand Damhert is geschoten met de 300mm, vanaf een monopod, want beeldstabilisatie heeft deze lens niet. En de scherpte liegt er niet om bij f/5 vind ik zelf!

300mm, 1/800s bij f/4.5 en iso 320, +1 stop compensatie

300mm, 1/800s bij f/4.5 en iso 320, +1 stop compensatie

Bovenstaande Tureluur, geschoten vanuit een vogelhut vanaf rijstzak, laat voor mij overduidelijk zien dat een echte “prime”, een vastbrandpunt lens, echt meer microdetail laat zien dan mijn Sigma, en dat al bij f/4.5, wow! Ik heb deze foto geschoten met mijn D7100 in de 1.3x crop mode, dat geeft een effectieve brandpuntafstand van 600mm. Ofwel, ik gebruik dan een 15.2 Mpx, 600mm f/4 combi van nog geen 2 kilo, de medefotograaf in de hut gebruikte een Nikon D4 met Nikon 500mm f/4 VR, samen goed voor 5 kilo! (en een stuk prijziger….)

Maar soms is natuurlijk 300mm niet genoeg, en wil je meer, dus dan de teleconverter er tussen geschroefd hetgeen effectief een 420mm f/5.6 oplevert. Overigens moet ik mijn Sigma 50-500 OS op 460mm instellen om dezelfde beeldhoek te krijgen, hetgeen aantoont dat er weinig tele verschil zit tussen de Sigma en de nikon + TC combi.
Maar de AF van de laatste werkt nog via een door de body aangedreven stelschroefje, en is aanmerkelijk trager dan de HSM van de Sigma. Voordeel is wel weer de variabele focus-limiter, met slim gebruik kan je zo de traagheid beperken.

420mm, 1/400s bij f/7.1 en iso 640

420mm, 1/400s bij f/7.1 en iso 640

Hier een afstandshot van Damherten vrouwtjes, geschoten vanaf statief, tegenlicht, mooi beeld maar geeft nog niet goed weer of de foto nog steeds wel scherp is met de TC.
Maar onderstaande foto van (alweer?, ja alweer!) een Drieteenstrandloper laat zien dat ook met de 1.4x TC deze lens tot uitmuntende prestaties in staat is!

420mm, 1/1000s bij f/8 en iso 360

420mm, 1/1000s bij f/8 en iso 360

De Drieteenstrandlopers zijn razendsnelle vogeltjes, en de AF had hier dan ook wel moeite mee, temeer daar deze door de teleconverter nog iets trager wordt. Op de knieën in de branding, hoekzoeker en camera / lens ondersteunend op mijn hand in het zand heb ik deze foto kunnnen maken, het vogeltje stond eventjes stil…. :-)

Kortom, voorlopig zal ik wel een tijdje met deze combi fotograferen, temeer omdat het setje zo heerlijk portable is!

Van alles….

Omdat ik vrij aktief ben op een klein natuurfotografen forum ben ik er al een tijdje niet toe gekomen om een nieuw bericht te schrijven. Puur vanwege tijdgebrek dus, maar in dit bericht wil toch een aantal foto’s laten zien die ik de afgelopen weken gemaakt heb. Ik wil de stijl en layout van mijn blog gaan veranderen maar ik ben er op dit moment nog niet uit….

buizerdmuishap2

Als eerste een Buizerd die zich tegoed doet aan een muisje. Deze Buizerd heb ik een tijdje gadegeslagen en rustig spiedend op een lantarenpaal vangt deze roofvogel zijn maaltijden. Het is fascinerend om te zien hoe na een tijdje de Buizerd opeens vrij rustig opvliegt en land op het gras en dan ook de muis te pakken heeft! Vervolgens is het in een paar tellen hap-slik-weg….

De volgende foto is een landschaps plaat, gemaakt tijdens mijn vakantie in Zuid Limburg in de omgeving van Epen. Een week lang zeer matig, grauw weer, en op deze foto komt de zon even kietelen aan de wolken, wat een dramatische lucht oplevert.

limburglucht

Ook in Noord Holland kun je mooie landschap-lucht foto’s maken, getuige onderstaande foto welke is genomen in de Mijzepolder bij Schermerhorn.

mijzepolder-1

Uiteraard ben ik de afgelopen weken ook nog een keer naar de Amsterdamse Waterleiding duinen geweest, en tot mijn verbazing heb ik de Vos niet gezien. Wel weer een aantal herten, en onderstaande foto geeft een sfeerbeeld van het grijze weer wat ook toen speelde…

hertje

December is zowiezo altijd een lastige maand, voornamelijk omdat het weer vaak gewoon slecht is. Er is natuurlijk maar kort daglicht en op sommige dagen (deze december wel erg vaak…) heb je het gevoel dat het licht helemaal niet aangaat. En voor de natuurfotografie heb je toch wel een beetje licht nodig! Ik heb behoorlijk wat vogels in mijn tuin kunnen fotograferen, en omdat ik vrij dichtbij kon zitten heb ik een flink aantal van die foto’s met mijn ‘oude’ Nikon 80-200 ED f/2.8 D lens kunnen maken.

merelvlokjes

Bovenstaande foto is hier een voorbeeld van, een Merel op een tak met een paar dwarrelende sneeuwvlokken, geschoten bij diafragma f/3.2, hier zie je weer de kwaliteit van deze gouwe ouwe toplens!

Wat ik ook regelmatig doe is gaan kijken bij het wad, in de buurt van Den Oever. Regelmatig zitten daar duizenden vogels, alleen meestal niet zo dichtbij. Een afgelopen keer had ik geluk dat een groepje Kanoeten wel redelijk dichtbij aan het foerageren was. Ik ben hiervoor op de knieën in de waddenmodder gaan zitten en heb onderstaande foto met de hoekzoeker geschoten voor een extra laag standpunt.

kanoeten

Op zich zijn dit wel mijn favoriet soort foto’s, en mijn voornemen voor het nieuwe jaar is dan ook om een aantal ultieme laag standpunt foto’s te maken, o.a. van de Futen balts. Als laatste nog een mooi plaatje van een ondergewaardeerd vogeltje, de Heggenmus. Ook deze foto is in mijn tuin genomen, het musje kwam lekker dichtbij zitten.

heggenmuscherp

Damherten

De afgelopen tijd heb ik veel Damherten kunnen fotograferen in de Amsterdamse Waterleiding Duinen, ofwel AWD. De bronsttijd was in volle gang, en het met name de afgelopen week was er een geburl aktiviteit van jewelste. De mannetjes worden een beetje gek vanzichzelf, zijn aktief met kuilen maken die ze vervolgens ondersproeien met urine en sperma om de Hindes aan te trekken.

Damhert burlend

200mm, 1/100s bij f/2.8 en iso 1600

Hier ligt zo’n mannetje te roepen, en bij die plekken hangt ook een zeer sterke lucht. Af en toe vinden er ook gevechten plaats tussen de mannen, maar dit gebeurd meestal onder de bomen en is daarom erg lastig goed vast te leggen, getuige onderstaande foto.

Gevecht

340mm, 1/125 bij f/6.3 en iso 1100

Gelukkig komen sommige Herten ook nog wel even onder de bomen vandaan, en dan met een beetje geluk kan je mooie plaatjes schieten, zoals onderstaande jonge Hertenbok die recht op mij af kwam lopen.

Hertenbok

200mm, 1/250s bij f/2.8 en iso 250

Bovenstaande foto is geschoten met mijn oude Nikon 80-200 ED f/2.8D, vanaf een éénbeenstatief op 200mm en met volle lensopening waardoor je een prachtige kleine scherptediepte krijgt. In principe hoef je voor de herten ook geen supertele kanon te hebben, een zoomlens is eigenlijk ook wel het handigste.

Op een gegeven moment zag ik een Schoffelaar (zo heet een Damherten mannetje…) omhoog reiken naar een tak aan de boom en ik dacht dat hij de blaadjes ging eten. Dit ritueel heet echter “vlaggen”, en hierbij zetten de mannen nog extra hun geur af bij de boom. Heel vaak staan ze dan ook zichzelf helemaal onder te urineren om zo nog sterkere geurverspreiding te bewerkstelligen.

Vlaggen

200mm, 1/250s bij f/2.8 en iso 1100

Een andere beperking van de hertenaktiviteit onder de bomen is natuurlijk dat daar minder licht is, waardoor de ISO omhoog moet en je niet echte snelle sluitertijden kunt realiseren. Over het algemeen werk ik ook niet met hogere iso waardes dan iso 1600, hier zou een zg. full-frame camera zoals de Nikon D600 of D800 uitkomst bieden, want met deze cameras kan je zonder enig probleem tot iso 6400 gaan en daardoor toch weer 4x snellere sluitertijden bereiken.

Gelukkig vind je ook Damherten in de open gebieden, en met een mooi najaarszonnetje kan je dan prachtige plaatjes maken zoals van deze moeder met drinkend kind! Dit is duidelijk een jong wat afgelopen voorjaar geboren is.

Zogend hert

500mm, 1/125s bij f/6.3 en iso 220

Als laatste nog een “Bambi” tafereeltje, door de mooie herfstkleuren een sprookjesachtige sfeer waar ik erg van hou.

bambi

500mm, 1/250s bij f/6.3 en iso 200

De laatste twee foto’s zijn geschoten met de Sigma 50-500 OS, vanaf statief. Het maken van al deze foto’s kost veel inspanning omdat er veel gewandeld moet worden met alle spullen, maar het is absoluut de moeite waard en nog gezond ook want je hebt zo een kilometer of tien gelopen in de AWD!

Herten en vossen….

Ik heb veel foto’s gemaakt de afgelopen twee weken, maar het accent lag ditmaal toch op zoogdieren, nl. herten en vossen.
In de Amsterdamse waterleidingduinen komen beide soorten voor en tijdens de hertenbronst nu is het erg leuk om te proberen de herten goed te fotograferen. Op zich is het geen probleem om ze voor de lens te krijgen, maar een perfekte foto is nog erg lastig!
Als eerste foto een mannetjes Damhert, deze bleef rustig staan zodat ik hem mooi kon fotograferen.

Damhert

380mm, 1/160s bij f/6.3 en iso 1600, -2/3 stop compensatie

Omdat herten vaak beschutting zoeken onder de bomen heb je regelmatig te maken met weinig licht, maar omdat herten groot zijn en je ze makkelijk beeldvullend kunt fotograferen is het niet zo’n probleem om met hogere iso te fotograferen. Het is nu erg handig om met de Sigma 50-500 OS te werken, want over het algemeen heb je geen 500mm nodig en kan je met de zoom de juiste uitsnede maken. Hieronder een Damhert welke ligt te rusten na gedane arbeid die ochtend…:-)

Damhert

380mm, 1/160s bij f/6.3 en iso 1600, -1/3 stop compensatie

Afgelopen zaterdag ochtend was ik met een aantal collega fotografen al om acht uur ‘smorgens in het gebied, en het eerste uur was er door de zware bewolking erg weinig licht. Maar door te werken vanaf statief en een statig hert heb ik onderstaande foto kunnen maken bij slechts 1/10 seconde sluitertijd. Dit was een van de meer donkere herten, de meeste anderen zijn veel lichter van kleur.

Damhert

240mm, 1/10s bij f/6 en iso 1600

Later die ochtend begon het wat op te klaren, waardoor er wat meer licht kwam. Onderstaande hindes waren lekker aan het grazen op een heuveltje en dat leverde een mooi plaatje op.

Damhert

500mm, 1/160s bij f/6.3 en iso 1100, -1/3 stop compensatie

Als je in de waterleiding duinen bent dan ga je ook altijd even kijken bij de vossen. Die dag waren er absurd veel fotografen en slechts 1 vos, maar dat is het nadeel van een dag in het weekend, door de weeks is het meestal superrustig.
Op een gegeven moment gind de Vos even wat drinken uit één van de waterbekkens, en dat levert altijd een mooi plaatje op.

Vos

210mm, 1/160s bij f/7.1 en iso 800

Vervolgens klom deze vos ook nog in een kale boomstronk, in de hoop iets lekkers te vinden. De lichte achtergrond (lucht) maakte het lastig om een goede foto te maken, maar deze vind ik aardig gelukt door de belichtingstijd te compenseren met een volle stop.

Vos

380mm, 1/160s bij f/6.3 en iso 560, +1 stop compensatie

Als laatste een foto van een Vos gefotografeerd op een heel andere lokatie, bij Batavia stad in Lelystad. Deze Vos was gewoon aan het scharrelen in de berm, en laat duidelijk zien dat hij gestoord wordt door mijn nabijheid! Bij deze vos ben ik maar op gepaste afstand gebleven…..

Vos

500mm, 1/160s bij f/6.3 en iso 320

Dieren in de waterleidingduinen

Vandaag ben ik weer naar de waterleidingduinen geweest, het was er heerlijk rustig (in de weekenden schijnt het er superdruk te zijn). Het weer was aan de grauwe kant, maar ik heb toch, behalve de Vossen, nog een hoop andere dieren gezien, ditmaal veel vogels.

500mm, 1/160s bij f/7.1 en iso 1250

In de vele doornige bessen struiken zitten erg veel vogels, ook bovenstaande Spreeuw deed zich tegoed aan de besjes. Alle foto’s zijn weer gemaakt met de Nikon D300s / Sigma 50-500 OS combi. Bovenstaande foto is gemaakt vanaf statief.

380mm, 1/100s bij f/6.3 en iso 1600

Aangekomen bij de plek waar de Vossen het vaakst worden waargenomen was er dit keer een stand-in die kwam bedelen om voedsel, bovenstaande jonge Knobbelzwaan. Omdat de vogel zo dichtbij kwam heb ik wel een aardig portret kunnen maken. Deze foto en de verdere foto’s zijn uit de hand geschoten.

Op een gegeven moment zag ik een vrouwtje Zaagbek in één van de drinkwaterkanalen en ben toen plat op de grond in de sneeuw gaan liggen om toch een zo laag mogelijk standpunt te verkrijgen. Karakteristiek bij deze vogel is het geweldige punk-kapsel en dat is hier goed zichtbaar.

500mm, 1/160s bij f/6.3 en iso 1600

Na een tijdje kwam ook een Vos maar eens een kijkje nemen. Ik heb natuurlijk al veel vossenplaten, maar onderstaande foto vind ik wel weer wat hebben, ook hier zie je de slimme blik van dit prachtige dier.

240mm, 1/160s bij f/6 en iso 1600

Op de weg terug naar de auto waren er veel Koperwieken te zien, de vogel lijkt een beetje op een Lijster maar heeft een mooie oranje streep onder de vleugel en een gelige oogstreep. Ook deze vogel houdt erg van bessen…

420mm, 1/160s bij f/6.3 en iso 1400

Ook de meer algemene vogels zoals Roodborst en Koolmees vind je veel in de duinen, en dit levert weer eens een andere setting op dan een Koolmees in de tuin.

460mm, 1/160s bij f/6.3 en iso 1000

Tegen het einde van de middag draaide de wind en verdween de grauwe bewolking naar het zuiden en kwam de zon weer tevoorschijn. In dit late licht wilden een paar Damherten nog wel even poseren, dit was erg mooi om te zien.

500mm, 1/160s bij f/6.3 en iso 400

500mm, 1/160s bij f/6.3 en iso 400