Tuinvogels

Ik heb gisteren bij een collega fotograaf eens kunnen kijken hoe je een mooie plek maakt in de tuin om vogels aan te trekken om te fotograferen. Natuurlijk doe je dat met voederbakken, maar de kunst is om goede aanvlieg takken en stronken te plaatsen zodat de vogels af en toe ook vrij zitten. Vervolgens is een mooie achtergrond ook belangrijk, de lichtinval, de afstand tussen de vogels en de camera, kortom: nog een flink gepuzzel. Ik wil dit ook gaan doen in onze tuin en heb genoeg inspiratie opgedaan.
Wat ook erg leuk was, was dat ik een serie foto’s kon maken met Nikon’s top vogellens (nog heel erg bedankt daarvoor Frans!), de 500mm VR f/4 en zodoende eens goed kon vergelijken of deze lens nu zoveel beter is dan mijn Sigma 50-500 OS f/4.5-6.3
Alle foto’s zijn gemaakt vanaf statief op een afstand van een meter of vijf van de vogels.

Als eerste een foto van de meest voorkomende tuinvogel, de Koolmees.

Koolmees

500mm, f/4 bij 1/250s en iso 320

Deze is geschoten met de nikon 500mm bij volle lensopening, en ook dan is nog erg veel detail te zien in de veertjes.
De volgende foto is van de Vlaamse Gaai, een flink grote vogel, en dan ontdek je het probleem van een vaste 500mm lens, je zit te dichtbij! Vandaar dit portretje, de gaai paste er niet helemaal op. Ook hier weer zie je heel veel details.

Koolmees

500mm, f/4 bij 1/250s en iso 450

Natuurlijk zijn er altijd nóg grotere vogels, ofwel de Grote Bonte Specht die ook even kwam buurten. Bij de eerste foto kun je duidelijk zien wat voor invloed de volle lensopening heeft op de foto: alleen de kop is mooi scherp, het lijf ligt al buiten de scherptediepte! Hier had ik dus beter kunnen diafragmeren naar f/8 of f/11, maar ja, dan zit je weer met de iso. De sluitertijd had ik als minimaal 1/250s gekozen want de meeste vogels zijn vrij beweeglijk en zo kan je dat enigszins bevriezen.

Koolmees

500mm, f/4 bij 1/250s en iso 1000

Gelukkig ging de GBS vervolgens netjes dwars zitten, zodat de hele vogel in de beperkte scherptediepte zat.

Koolmees

500mm, f/4 bij 1/250s en iso 900

Wat je ook weer ziet bij deze foto’s is dat als het onderwerp (nagenoeg) beeldvullend is, dat dan een hogere iso geen probleem is, de ruis is vrijwel niet zichtbaar.
Ook een Koolmeesje ging er eens even mooi voor zitten, en dat levert dan een klassiek “Koolmees op een tak” plaatje op. Dit soort foto’s zijn niet mijn favoriete soort foto’s, maar wel mooi om het vogeltje in al zijn schoonheid te laten zien.

Koolmees

500mm, f/4 bij 1/250s en iso 400

Toen moest er natuurlijk vergeleken worden en vervolgens heb ik mijn Sigma 50-500 OS f/4.5-6.3 weer op de camera gechroefd. Duidelijk werd direkt dat mijn 500mm toch echt minder tele is dan Nikon’s 500mm, iets wat wel bekend is van zoomlenzen. Verder moest de iso omhoog omdat ik nu 1 1/3 stop minder licht had, en dan lever je natuurlijk weer wat detail in. Maar goed, hier een Pimpelmees gevangen op een tak…

Koolmees

500mm, f/6.3 bij 1/250s en iso 1250

En weer een Koolmees in de klassieke pose…

Koolmees

500mm, f/6.3 bij 1/250s en iso 800, -2/3 compensatie

Vervolgens nog een Koolmees die heel erg verlangend staat kijken naar de voederbak. Deze foto bevat ondanks mijn “goedkope” lens toch nog erg veel details en ik geloof dan ook dat de Sigma 50-500 OS bijzonder veel waar voor het geld biedt. De Nikon 500mm is per slot van rekening vijf keer zo duur als de Sigma!

Koolmees

500mm, f/6.3 bij 1/250s en iso 560, -1/3 compensatie

De Nikon 500mm levert absoluut nog wat meer micro details, is natuurlijk lichtsterker, maar de AF is niet eens zoveel sneller als bij de Sigma. Hieronder nog een leuk momentje, niet topscherp maar wel een aktie moment van een Koolmees die piept naar een langsvliegende Pimpelmees.

Koolmees

500mm, f/7.1 bij 1/250s en iso 1000

Nu maar eens aan het werk om in eigen tuin een mooie opstelling te maken……

Texel

We zijn een paar dagen op Texel geweest op uitnodiging van vrienden en zoals altijd was er weer veel te genieten van vogels en landschap. Al tijdens de boottocht is het altijd prachtig om te zien hoe wendbaar de meeuwen zijn, je hoeft ook geen supertele te hebben want de vogels vliegen vaak op arms-afstand naast de boot mee.

210mm, 1/1000s bij f/6 en iso360

Bij deze foto’s staat de camera op sluitertijd voorkeuze, want je wilt zoveel mogelijk de beweging bevriezen. Door verder de Auto Iso functie aan te hebben, kan een tekort aan licht gecompenseerd worden doordat de camera dan de iso gevoeligheid omhoog brengt. Over het algemeen heb ik een bovengrens van 1600 iso, als er dan nog te weinig licht is zal de foto onderbelicht worden maar door goed op te letten tijdens het fotograferen zet ik dan meestal op tijd de sluitertijd op een wat minder korte tijd.

170mm, 1/1000s bij f/5.6 en iso 250

Bovenstaande Mantelmeeuw is geschoten met een brandpuntafstand van slechts 170mm! Dat is het leuke van meeuwen fotograferen vanaf de boot, je hebt geen supertele nodig! Overigens heb ik de twee bovenstaande foto’s wel met mijn Sigma 50-500 OS gemaakt, maar dat kan dan ook door het grote zoom bereik van deze lens.

Op de camping waar we stonden in de duinen kwamen ook regelmatig Meeuwen over zweven, en hier is nog zo’n vluchtshot van een jonge Zilvermeeuw. Ook deze met sluitertijd voorkeuze, en door de fraaie donkerblauwe lucht was het ook niet nodig om belichtingscompensatie uit te voeren.

500mm, 1/1000s bij f/6.3 en iso 220

De volgende dag was er een excursie naar het kweldergebied De Schorren, dit is een natuurgebiedje aan de wadkant van het eiland en laarzen waren dan ook verplicht! Hieronder een aantal foto’s die een impressie geven van dit mooie gebied, waar ook Lepelaars nog aanwezig waren!

290mm, 1/400s bij f/7.1 en iso 200

500mm, 1/1000s bij f/8 en iso 200, -2/3 stop compensatie

Deze Lepelaars waren nogal ver weg, maar later die dag kreeg ik de kans om een Lepelaar, al foeragerend door een binnenplas, dichterbij vast te leggen. Bij dit soort vogels moet je altijd goed opletten dat de foto niet overbelicht wordt, nu was het redelijk bewolkt waardoor het wit niet té wit werd en dus alle details verloren gaan.

500mm, 1/400s bij f/7.1 en iso 200

Wat later, bij het Wagejot, een andere binnenplas, kwam ik een groep Wulpen tegen. De vogels zaten nog redelijk ver weg, maar ik kon ze nog redelijk vastleggen. Deze foto’s zijn gemaakt vanuit de auto, met de camera/lens combi op de rijstzak waardoor je veel stabiliteit hebt.

500mm, 1/200s bij f/6.3 en iso 200

500mm, 1/160s bij f/8 en iso 200

Bij de laatste foto van de drie Wulpen kun je nog goed de juveniel zien, de middelste vogel.

De laatste dag zijn we weer eens gaan kijken bij de Mokbaai, hier zitten altijd heel erg veel vogels, maar helaas ook altijd ver weg. Dit keer kon ik ook af en toe door een top kwaliteit telescoop kijken, en dat is echt genieten! Gelukkig waren er ook een paar vogels die wel even wat dichterbij wilden foerageren, zoals onderstaande Scholekster en een juveniele Kokmeeuw. Al met al was het een geslaagd en gezellig weekend!

500mm, 1/200 bij f/8 en iso 200, +2/3 compensatie

500mm, 1/400s bij f/7.1 en iso 200

Spreeuwen

Vanmorgen heb ik na lange tijd weer een rondje Zeevang gedaan, en hoewel het er in eerste instantie op leek dat er zeer weinig vogelsoorten te zien waren, alleen een paar kievitten, kwam ik op gegeven moment een behoorlijke groep Spreeuwen tegen, die lekker op een hekje zaten te kwetteren.

Spreeuw

500mm, 1/200s bij f/7.1 en iso200

Ik heb de vogels vanuit diverse hoeken vanuit de auto kunnen fotograferen, sommigen uit de hand met de beeldstabilisator aan, sommigen vanaf de rijstzak met de stabilisator uit. Ik heb vooral gelet op een mooie achtergrond, en op de lichtval.

Spreeuw

460mm, 1/320s bij f/7.1 en iso200

De onderstaande vogel is een jonge Spreeuw, met nog een lichtbruin koppie, ruiend naar zijn eerste winterkleed. Bij deze foto’s zit de vogel op een ijzeren hek, wat doorgaans niet het mooiste soort hek is, maar ja, als er geen ander soort hek voorhanden is….

Spreeuw

460mm, 1/200s bij f/7.1 en iso200

Vervolgens ging de jonge Spreeuw op een paaltje zitten, het hek gedeelte is weggepoetst in Lightroom 4. Alle foto’s zijn weer geschoten met de Nikon D300s in diafragma voorkeuze, met de Sigma 50-500 OS. De RAW bestanden zijn geimporteerd in Lightroom 4.1 en in dit programma “ontwikkeld”. Dit bestaat over het algemeen uit een uitsnede maken, verscherpen, kontrast, licht en donker in orde maken en kleurverzadiging afregelen. Tot voor kort exporteerde ik vervolgens deze “afdruk” naar Photoshop CS3 om het daar te verkleinen en met slim verscherpen te optimalizeren voor het web.

Spreeuw

460mm, 1/200s bij f/7.1 en iso200

Dit keer heb ik geprobeerd alles in Lightroom te doen, want ik vind dit nog steeds het meest briljante stuk fotosoftware ooit gemaakt! En dat kan, getuige bijgaande beelden. De truc is om de “afdruk” te exporteren, hierbij de foto te verkleinen naar webformaat en als bestandsformaat .psd te kiezen en dit resultaat weer op te nemen in de catalogus. Vervolgens kun je direkt deze verkleinde foto bewerken met een speciale verscherping instelling, het zg. naverscherpen. Dit resultaat is dan vervolgens opnieuw ge-exporteerd naar jpg met een watermerk.

Als laatste een juveniel op een mooi houten hekje en een fijne achtergrond.

Spreeuw

500mm, 1/200s bij f/7.1 en iso200 met +2/3 compensatie

Ik blijf het fraaie vogeltjes vinden, de alledaagse Spreeuw….